SV Urk
Vormtweg 7D
8321 NC Urk

facebook

twitter

youtube


Topvoetballers van weleer: Geert Loosman

Oude Glorie: Topvoetballers van weleer. Deze keer een oud-topvoetballer die bekend stond om zijn perfecte timing en een weergaloos inzicht. Kopsterk. In de lucht niet te verslaan. Zijn sporen zowel op Urk als in Creil meer dan eens heeft verdiend. We hebben het hier over Geert van Jawek Loed.

 

 

Naam: Geert Loosman
Adres: Zuidsingel 98
Woonplaats: Swifterbant
Geboortedatum: 03 - 11 - 1935
Burgerlijke staat: 54 jaar getrouwd met Gré Mulder, 2 zonen en 4 kleinkinderen, 1 kleinkind overleden.

Lagere school
Al op de lagere was Geert bezig met voetbal. Zo gauw als het even kon was Geert met zijn schoolvriendjes aan het voetballen. In het speelkwartier en na schooltijd werd er naar hartelust gevoetbald met en tegen elkaar. Dit speelde zich allemaal af op het grasveld achter het Ouwe Skoel en wel naast het oude kerkhof. Het was altijd zeer enerverend. Meesters en juffrouwen moesten vaak heel veel moeite doen om je voetballende jongens, na het speelkwartier, weer in school te krijgen, zeker als de onderlinge strijd verhit was en de partijtjes niet afgemaakt konden worden.

Stappen
Geert geeft aan dat dit altijd heel spectaculair gebeuren was, want dit was bij het 'kiezen' van het grootste belang wie als eerste in zijn ogen de beste speler kon en mocht kiezen. Tergend langzaam vaak, situatie inschatten, kijkend naar de schoenmaat van je tegenstander, halve stappen en dan uiteindelijk de winnaar voor de eerste keus. Spelers allemaal op een rij en dan om beurten toetreden, na de keuze, tot je team. En dan ging het los.

Buurtelftalletjes
In de jeugdjaren van Geert waren er al volop buurtelftalletjes actief op de Bult. En ook Geert al bekend als een baas-voetballer werd natuurlijk veel benaderd, om zijn kwaliteiten, te tonen in een buurtelftal. Het eerste buurtelftal waar Geert deel van uitmaakte was van zijn schoolvrienden de gebroeders Buter van Jauwekien van de Willem Barendtsz,. Dit team had de naam van: de Butertjes. Één van de broers, Gijs Buter was in die tijd een geweldige voetballer.
In een later stadium trad Geert toe tot zijn buurtelftal, wat als het ware voor de hand lag, met de naam: de Slondertjes met als grote stimulator Steven Meun, van de Toontjesfamilie, een zeer sterk buurtelftal, maar ja, wat wilde je ook met die topvoetballers Geert en Steven. Door de geweldige capaciteiten van Geert werd er natuurlijk veel aan Geert getrokken. Het deed hem toen besluiten om bij het buurtelftal: de Corries te gaan voetballen van de gebroeders Bakker, o.a. Hendrik van de Pam en Flerik, de Swift.

Lokatie
De onderlinge wedstrijden tussen de Urker buurtelftallen vonden hoofdzakelijk plaats op de plek waar nu de Petra-kerk staat, daarvoor stond er ook een soort kerkgebouw met de naam Patrimonium. Daarvoor was het een mooi open terrein waar men geweldig kon voetballen. Van dit veld/terrein werd dan ook volop gebruik gemaakt.

Ook in deze periode is Geert met een groot aantal van zijn jeugdvrienden/voetballers toegetreden tot v,v. Urk.
In die tijd werd alles gerangschikt onder A-junioren, alhoewel er ook legio B-junioren en zelfs C-junioren bij waren. Er werd in die tijd alleen maar met en tegen elkaar gespeeld. Deelname aan een competitie speelde wel maar kwam vooralsnog toen nog niet van de grond. Dat kwam in een latere periode.

Watertandend
Geert geeft aan dat je als jeugdspeler al watertandend stond te kijken naar de grootheden van het Urker voetbal van toen in het seizoen 1947/1948 zoals een Jurie Brouwer, Lamert Post (met zijn traditionele alpinopet), Piet ten Napel, Freddie Hoekstra, Jochem Post, Jacob Wakker, Jaap Gerssen, Meindert Ruiten, Riekelt Brouwer, Frans Kaptijn, Maarten Schraal.
Je keek je ogen uit wat deze spelers allemaal met een bal konden doen.

In het seizoen 1950/1951 waren er meerdere grootheden aan het Urker firmament verschenen, die op voetbalgebied iets betekenden. We noemen: Louw Korf, wie kent hem niet, Willem Loosman, Jaap Bakker, Freddie Hoekstra, Jacob Kramer, Teun Pêt, Louw Koffeman, Arie de Wit, Jurie Brouwer, Tiemen Hakvoort, Maarten Schraal, Frans Kaptijn, Riekelt Brouwer en Piet ten Napel. Tegen deze spelers werd opgekeken. De Urker jeugd droeg ze op handen.

A-junioren
In het jaar 1952 speelde Geert met zijn broer Jelle in de A-junioren van Urk samen met Lub Romkes (Luppien van Bartjen), Gerard Zeeman, Luutjen de Boer, Jannes Post (Jannes Boeitjen), Bertus Hoekman, Tiemen Kapitein, Abbe van Veen (Abbetjen Schaft), Flerik Bakker (Flerik de Swift), Tiemen Hakvoort (Tiemen de Borrel) en Fokke Baarssen (Fokke de Loeier). Fokke kreeg in zijn latere voetbalperiode een bijzondere bijnaam in het Friese Land.

Deze A-junioren speelden toen ook competitie in de omtrek en de regio. Dit A-junoren team was nagenoeg onverslaanbaar. Alles wat er te winnen was, werd moeiteloos gewonnen. Echter er was één concurrent die het Urk A 1 moeilijk maakte en dat was Flevo-Boys A1.
Beide teams eindigden dan ook samen bovenaan. Dus moest er een beslissingswedstrijd gespeeld worden om uit te maken wie zich kampioen zou mogen noemen.

Deze beslissingswedstrijd zou gespeeld worden in Dorp B. (Ens).
Secretaris Jelle Kramer (Jelle Jongkees) en Trainer Jaap Gerssen (Jaap de Bie) hadden een Salland-bus geregeld, en dat was een Dubbeldekker. Een geweldige ervaring geeft Geert aan. In een heuse Dubbeldekker Salland-bus met je elftal naar Dorp B. voor een beslissingswedstrijd om het fel begeerde kampioensschap. De dag kon in feite al niet meer kapot. Wat een belevenis! De bus zat natuurlijk tjokvol met supporters en familie.

Eerlijk duurt het langst
Bij Geert staat eerlijkheid hoog in het vaandel. Dit komt voort uit bovengenoemde beslissingswedstrijd die Urk A1 toen speelde tegen Flevo-Boys A1 in Dorp B. met als inzet het kampioensschap. Het was een zeer spannende en spectaculaire wedstrijd waarbij de wil om te winnen bij alle Urker spelers volop aanwezig was, Met Geert als kopsterke spil en grote aanjager. Met nog zo'n kleine vijf minuten te spelen met een 2 - 1 stand in het voordeel van Urk, door doelpunten van Gerard Zeeman en Bertus Hoekman maakte Geert hands, wel of niet binnen de zestien. Geheel Flevo-Boys schreeuwend om de strafschop. De spelers van Urk gaven aan: Geert dat was geen hands en als het wel zo was dan zeker niet opzettelijk. Iedereen hield zijn hart vast, want een strafschop tegen, in de laatste minuten kon de nekslag wel eens zijn. Scheidsrechter Wijnbergen (deze naam blijft Geert altijd bij) twijfelde.
De scheidsrechter pakte Geert bij de schouder, nam hem een aantal meters afzonderlijk, en stelde Geert toen de vraag: "Was het hands, ja of nee"? Als rechtgeaarde en sportieve voetballer kon Geert niets anders tegen de scheidsrechter zeggen: "Ja, het was hands, ik kon niet anders".
Woorden van de scheidsrechter aan het adres van Geert waren: "Bedankt". Scheidsrechter Wijnbergen legde de bal op de zestien meterlijn en kende Flevo-Boys een vrije schop toe. Deze vrije schop werd keihard ingeschoten maar op een sierlijke zwevende manier door keeper Flerik Bakker (de Swift) uit het doel getikt. Dit was meteen het laatste wapenfeit van deze enerverende wedstrijd, waardoor Urk A1 het felbegeerde kampioensschap binnenhaalde.
Er volgde nadien een ware triomftocht met de Dubbeldekker Salland-bus richting Urk. Echt een happening die zijn weerga niet kent zegt Geert!

Clubblaadjes
Hierbij geeft Geert aan dat dit echt unieke en onvergetelijke momenten met zich mee brengt. Twee clubiconen te weten Hendrik Post (de Bunker) en Hendrik Hoekman (de Koek) waren degenen die deze taak op zich hadden genomen om clubblaadjes te verzorgen. 's Avonds thuis werd er op de tafel in de woonkamer een soort afdrukapparaat geplaatst. Er was dan een koperen plaat gemaakt met alle aangeleverde gegevens, deze werd dan ingestreken met de nodige pasta/vloeistof, en dan was het handmatig draaien om de gedrukte blaadjes eruit zien te rollen. Na dit beslist zeer vermoeiende ritueel was het de blaadjes ordenen, in elkaar flansen, om ze voor bezorging gereed te maken.
Dit was dan de taak van de A-junioren van destijds, waaronder Geert. Iedere speler met een stapel op pad en bezorgen bij de leden en bekenden.

Urk 2
Na zijn A-junioren periode heeft Geert enkele malen in Urk 2 gespeeld dat toen ook een zeer sterk elftal was. Men was heel blij met Geert als spil. Geert kon koppen als de beste en had een fantastische timing. Hij stond op het punt om door te breken naar Urk 1 maar . . . . toen kwam de verhuizing!

Creil
Vader Jacob Loosman (Jawek Loed) had besloten in 1954, Urk te verlaten en een nieuwe start te gaan maken in het rustieke Creil. Hier werd een aannemingsbedrijf opgezet. Voor de gebroeders Loosman Geert, Jelle en Riekelt het sein om meteen alle krachten te mobiliseren en mensen te aktiveren om een voetbalteam op te richten. En na een aantal bijeenkomsten kwam S.C.Creil van de grond. Een hoogtepunt in het voetbalbestaan van de familie Loosman met als grote voortrekkers Geert, Jelle en Riekelt Loosman.

Dit Creil groeide in no-time uit tot één van de betere polderteams, want ook in andere plaatsen van de NoordOostPolder waren door de aktiviteiten van de Loosmannen, voetbalteams opgericht/in het leven geroepen. Het elftal van Creil stond er en maakte indruk bij alle andere concurrenten. Maar daar speelden dan ook de gebroeders Loosman een glansrol bij. Zo was Riekelt een veel scorende, gevreesde spits. Had een neus voor doelpunten en daarbij ook nog razendsnel was. Dan Jelle als een meedogenloze verdediger, die genadeloos was in zijn tackles en op die manier niet te passeren was. En dan Geert als spil, een rustgevende factor in het team. Man met overzicht en zeer kopsterk, met een perfecte timing.

Beslissingswedstrijd
Zo gebeurde het dat het sterke Creil, eind jaren vijftig, een beslissingswedstrijd moest spelen tegen het toen ook sterke team van S.V.M. om het Polderkampioenschap. Deze wedstrijd werd op neutraal terrein gespeeld, en wel in Bant.

De scheidsrechter van die middag, speciaal door de KNVB aangesteld, Gerrit ten Napel (Garrit van Raiertjen), een man met een enorme status in die dagen. Bij het betreden van het veld boezemde hij al ontzag in. Hij regeerde de wedstrijd(en).
Deze beslissingswedstrijd met vier Urkers binnen de lijnen, Geert, Jelle, Riekelt en Gerrit, was enerverend, stond bol van spanning en emotie. Men ging, zoals het in beslissingswedstrijden behoort te gaan tot het uiterste (op het randje). Maar Gerrit was de man van de wedstrijd! Het bleef 0 - 0, ook na verlenging. Dus strafschoppen. Het begon al behoorlijk donker te worden waardoor het strafschoppen nemen bijna niet meer te volgen was. Maar uiteindelijk in de donkerte gelukte het S.V.M. dan toch om de beslissende strafschop te benutten. Een teleurstelling voor de Loosmannen en Creil, maar men kon met opgeheven hoofden van het veld stappen.

Clubliefde
Geert geeft aan dat de clubliefde voorop dient te staan. Als plaatsgenoot en rasechte Urker is het natuurlijk een gegeven dat je als vrijwilliger en zeker als speler wat voor je club over hebt. Dat je als het ware alles in het werk stelt om je nuttig te maken en je te laten zien.
Zeker ook als je speler bent en deel uitmaakt van een eerste selectie, zeg maar het 'vlaggenschip' van de vereniging. Dan moet men op je rekenen kunnen op die momenten dat het nodig is. Daarom is het voor Geert onvoorstelbaar dat spelers van het eerste elftal zo maar zonder blikken of blozen (wintersport)vakanties plannen/boeken, en de/hun ploeg dan aan hun lot overlaten. Deze spelers mogen zich dan wel eens achter de oren krabben.

Urk 1
Geert mist niet bij 'zijn' Urk. Als Geert half kan, dan is hij er helemaal.
Volgens Geert is het vanzelfsprekend dat Urk 1 in deze eerste Klasse E kampioen gaat worden. Ze hebben laten zien dat ze er klaar voor zijn.
Urk heeft een goed elftal waarbij de balcirculatie een zeer sterk punt is geeft Geert aan.
Daarnaast heeft Urk heeft twee uitgelezen kansen om te promoveren naar de Hoofdklasse. Ten eerste om kampioen te worden en rechtstreeks te promoveren, en ten tweede om via de nacompetitie de overstap te maken. Urk heeft het allemaal in eigen hand.
En gelet op de resultaten van de concurrenten, wordt het Urk ook wel in de schoot geworpen.
Wat Geert wel een doorn in het oog is, dat er zo vaak commentaar op de scheidsrechter(s) geleverd wordt door de spelers. Vaak onterecht.

Organisatie
Geert steekt zijn complimenten aan de organisatie van Urk niet onder stoelen of banken.
Als je kijkt naar de vele, vele elftallen en zeventallen, dat het iedere keer weer een prestatie is om dit allemaal te regelen en in goede banen te leiden. Dat verdient echt alle lof !